روایتهای اغراقآمیز ریشه در تبلیغات جمهوری اسلامی دارند در اول فوریه ۲۰۲۶، تورنتو شاهد لحظهای بود که احتمالاً برای دههها به یادگار خواهد ماند. در دمایی که به ۱۷- درجه سانتیگراد رسید، بیش از ۱۵۰،۰۰۰ نفر در اقدامی گسترده برای ابراز همبستگی با ایرانیانی که با یکی از مرگبارترین سرکوبها در تاریخ مدرن این کشور روبرو هستند، هسته مرکزی شهر را پر کردند. پلیس تورنتو بعداً این تعداد را تأیید کرد - ۱۵۰،۰۰۰ شرکتکننده، بدون هیچ حادثهای. برای ایرانیان خارج از کشور، این صرفاً یک اعتراض نبود؛

ویدیو در یوتوب https://youtu.be/gyeaupamEnw?si=DK-u7_TJAFOSeKwL در جهانی که روایت‌ها به اندازه‌ی واقعیت‌ها قدرت دارند، رسانه‌ها به ابزار اصلی دولت‌ها برای شکل‌دهی به افکار عمومی تبدیل شده‌اند. اسرائیل، بیش از هر کشور دیگری، این واقعیت را درک کرده و آن را به راهبردی ساختاریافته تبدیل کرده است: هَسبارا. واژه‌ای عبری به معنای «توضیح» که در عمل به معنای «توجیه» سیاست‌های اسرائیل در برابر افکار عمومی جهانی است. این راهبرد از دهه‌ی ۱۹۲۰ آغاز شد، زمانی که ناحوم سوکولوف، روزنامه‌نگا

جوردن پیترسن را امروز در مقام یکی از چهره‌های برجسته‌ی راست فرهنگی می‌شناسند؛ سخنرانی‌های او درباره «بحران مردان»، «نظم»، «مسئولیت‌پذیری» و «خطر فمینیسم رادیکال» میلیون‌ها بار دیده می‌شود. اما این تصویر تنها نقطه‌ی پایان یک مسیر نیست؛ بلکه نتیجه‌ی یک چرخش عمیق در سطح روانی، فکری و نهایتاً رسانه‌ای است که پیترسن از دهه‌های پیش طی کرده است. پیترسن کار خود را نه از راست سیاسی، بلکه از فضای چپ آغاز کرد. در جوانی عضو حزب NDP بود، از عدالت اجتماعی سخن می‌گفت و نمادهای جنبش‌های رهای

رسانه‌ی فارسی‌-زبان ایرانی با پخش برنامه‌ی «عشق ابدی» قدمی تازه در بازنمایی عشق و روابط عاطفی برداشته است. این برنامه با زبان تصویر و...

بحران سلامت روان در ایران در سال‌های اخیر شدت گرفته است و این وضعیت، بازتاب چالش‌های سیاسی و اجتماعی-اقتصادی روزافزون این کشور است. تنها...